ISO 10360-12 dla ramion pomiarowych

Normy ISO

Parametry specyfikacji

Norma 10360-12 wprowadza nowe oznaczenia specyfikacji technicznej ramion pomiarowych, takie jak: LDia, PForm, PSize i EUni . Ramiona pomiarowe 6- i 7-osiowe są certyfikowane przy użyciu tych samych testów.

PSize i PForm

PSize - podaje maksymalną wartość błędu pomiarów średnicy kuli. Oblicza się ją jako różnicę pomiędzy średnicą kuli wyznaczoną algorytmem najmniejszej sumy kwadratów z 25 zmierzonych punktów, a średnicą kuli wzorcowej (Rys. 1.3).

PForm – jest maksymalną wartością błędu kształtu kuli. Podawana wartość to grubość “powłoki” pomiędzy sferami minimalną, a maksymalną, wyznaczonymi algorytmem najmniejszej sumy kwadratów z 25 punktów pomiarowych (Rys. 1.4). Ten test wykonuje się w dwóch pozycjach kuli w przestrzeni pomiarowej ramienia i podaje gorszy wynik.

Parametry PForm i PSize

EUni

EUni – jednokierunkowy błąd pomiaru długości. Opiera się na 105 pomiarach długości, każdy uzyskany przez pomiar dwóch sfer. Test ten przeprowadza się w całej objętości ramienia pomiarowego (Rys. 2), biorąc pod uwagę ruch łokcia ramienia. Wynik testu to największy błąd spośród 105 pomiarów. Im ta wartość jest bliższa zeru, tym większa dokładność ramienia w jego objętości.

Parametr Euni

LDia

LDia - błąd położenia. Ten test pozwala określić błędy powodowane przez przeguby ramienia, głównie w osi 5, 6 i 7. Na kuli wzorcowej mierzy się 5 punktów przy zachowaniu stałego kierunku trzpienia sondy (Rys. 3.1). Pomiar taki powtarza się dla 5 różnych orientacji trzpienia sondy (Rys. 3.2). Dla każdej z orientacji obliczany jest środek kuli ze zmierzonych 5 punktów. Test powtarza się w dwóch położeniach kuli w objętości pomiarowej urządzenia. W każdym z położeń oblicz się najmniejszą średnicę sfery opisanej na pięciu obliczonych środkach kul. Wynikiem testu jest większa z obliczonych średnic.

Parametr LDia

SPAT

SPAT – jest to test uzupełniający, znajdujący się w załączniku do normy. Można go wykorzystać do szybkiego sprawdzenia ramienia pomiarowego. Określa dokładność pomiaru przy unieruchomionej sondzie i ruchu łokcia od lewej do prawej. Sondę pomiarową umieszcza się w stożku i mierzy się 10 punktów przemieszczając łokieć ramienia z lewej strony na prawą i z powrotem (Rys. 4).  W przypadku 7-osiowego ramienia przegub należy obrócić o 180 °, aby przywrócić go do pierwotnego położenia. Wynikiem jest promień najmniejszej kuli obejmujący 10 zmierzonych punktów.

Parametr SPAT

Pomiary skaningowe

Dla zestawów ramion pomiarowych z głowicami skanującymi wykonuje się testy częściowo oparte na normie 10360-08 opisującej testy walidacyjne dla skanerów laserowych. Szerszy opis normy znajduje się w osobnym artykule.

PForm i PSize (skanowanie)

Testy określające wartości parametrów PForm i PSize przeprowadza się zgodnie z wytycznymi normy ISO 10360-8 z tą różnicą, że głowica skanująca jest zamontowana na ramieniu pomiarowym zamiast na maszynie CMM. Opis pełnej gamy testów skanerów Kreon opartych na standardzie 10360-08 można znaleźć w osobnym artykule.

LDia ( L Dia.5 × 25: Art: ODS)

Błąd pozycji ocenia powtarzalność pomiarów skaningowych. Mówiąc dokładniej, określa błąd, który może wystąpić podczas zmiany orientacji skanera w przestrzeni. Kula wzorcowa jest mierzona w 5 różnych orientacjachskanera (tak jak w przypadku EUni przy użyciu sondy stykowej), następnie obliczane są środki 5 sfer wynikające z każdej orientacji. Średnica najmniejszej kuli opisanej na 5 uzyskanych środkach jest wynikiem testu. Ten test nie służy do scharakteryzowania samego skanera, ale raczej do określenia wpływu ruchów przegubów ramienia na pomiary.

EUni, ( E [Uni: j: ODS])

Jednokierunkowy błąd pomiaru długości. Ten test jest wykonywany tak jak to określa norma ISO 10360-12 z tą różnicą że punkty są rejestroane za pomocą skanera, a nie sondy stykowej. Wynikiem jest największy błąd pomiaru spośród 105 pomiarów wykonanych w przestrzeni pomiarowej ramienia.

Facebook